Mantelzorg is liefdevol, maar niet licht. Wie langdurig zorgt voor een naaste met een chronische ziekte, beperking of dementie of een kind met een beperking dat nooit zelfstandig zal worden. De persoon is er nog, maar de relatie, toekomst en het dagelijks leven zijn ingrijpend veranderd.

Je ervaart vaak een vorm van verlies die moeilijk te benoemen is: levend verlies.
Het is het verdriet om wat er niet meer is, terwijl de ander nog leeft.